🎽 What Remains Of Edith Finch Hikayesi

HLbTS. Tekijä Giant Sparrow Julkaisija Annapurna Interactive Testattu PlayStation 4 Saatavilla PC, PlayStation 4 Pelaajia 1 Arvostelija Tuukka Hämäläinen Tarinapeli What Remains of Edith Finch on upea ja omaperäinen kokemus, josta ei löydy muuta moitittavaa kuin lyhyt kesto. Sitä voi haukkua kävelysimulaattoriksi, mutta sen tarina ja kerronta ovat videopelien huippuluokkaa. The Unfinished Swan -indiepelistä 2012 tunnettu studio Giant Sparrow on tehnyt todella vakuuttavaa jälkeä toisen projektinsa parissa. PClle ja PS4lle julkaistu What Remains of Edith Finch on kaunis ja kekseliäs peli, joka onnistuu siinä, missä useimmat pelit kompuroivat se oikeasti vetoaa tunteisiin. Tarina alkaa, kun 17-vuotias Edith Finch saapuu sukunsa kotitalolle, josta hän on lapsena muuttanut äitinsä kanssa kaupunkiin. Washingtonin osavaltion syrjäseudun metsä on kuin Twin Peaksin maisemista, ja keskellä metsää kohoaa hylätty talo, jossa Finchin suvun sukupolven ovat eläneet – ja kuolleet. What Remains of Edith Finchissä on pitkälti kysymys kuolemasta. Edith palaa sukutaloonsa selvittämäänsä totuutta edesmenneistä sukulaisistaan, joista monet ovat kuolleet nuorena ja traagisesti. Pelaajan tehtävänä on ohjastaa vuoroin Edithiä ja vuoroin kunkin tarinan päähenkilöä. Hiljalleen paljastuu myös Edithin oma tarina ja syy hänen paluulleen. Upeasti kerrottu tarina Pelin huomattavimmat saavutukset löytyvät tarinankerronnasta ja tunnelmasta. Finchien talo huokuu yksinäisyyttä ja surumielisyyttä, jonka taustat avautuvat suvun jäsenten tarinoissa. Yksittäiset tarinat eivät aina ole huikean mielenkiintoisia tai tarjoa paljon tekemistä, mutta parhaimmillaan niiden toteutus on nerokasta, ja kokonaisuutena kertomus on enemmän kuin osiensa summa. What Remains of Edith Finchissä on monia pelikerronnallisesti kiehtovia ratkaisuja. Yksi tarinoista pelataan läpi sarjakuvalehden sivuilla, toisessa monotonista työtä tekevän hahmon mielikuvitusmaailma kasvaa kuvan nurkassa pelattavasta minipelistä kokonaiseksi maailmaksi, joka korvaa lopulta koko todellisuuden. Yksi tarinoista päästää pelaajan myös metsästämään kaniineja pöllön hahmossa ja syömään merimiehiä lonkerohirviönä. Pelimekaniikka on läpi tarinan yksinkertaista, mutta toimivaa. PS4llä pelatessa ei edes tarvitse montaa painiketta. Ohjaaminen tapahtuu analogisauvoista, ja R1 toimii yleispätevänä toimintanappina. Kukin tarinan kohtaus muuttaa tarjolla olevia toimintoja, mutta perusteet pysyvät samana. Järjestelmä on intuitiivinen, vaikka välillä tuntuukin oudolta, että tartuttuaan ensin ovenkahvaan R1llä täytyy kahvaa vielä erikseen kääntää vasemmalla tatilla. Visuaalisesti What Remains of Edith Finch on todella näyttävä. Edithillä pelattavissa kohtauksissa maailma on fotorealistisen kaunis, ja eri tarinoissa graafinen tyyli vaihtelee tunnelman ja kertojan mukaan. Pelin tapahtumat myös rullaavat saumattomasti, vailla sen kummempia lataustaukoja – tosin tallennusta ladatessa kestää hetken, ennen kuin tekstuurit löytävät paikoilleen. Enemmän kuin kävelysimulaattori What Remains of Edith Finch kuuluu kiistatta tarinavetoisten pelien genreen, jota haukutaan usein kävelysimulaattoreksi. Tätä korostaa se, ettei pelistä löydy edes oikeastaan ongelmanratkontaa siihen tapaan kuin vaikkapa The Vanishing of Ethan Carterista 2014. Myöskään pelin muutamat saavutukset eivät tarjoa erityisiä lisähaasteita. What Remains of Edith Finchin pääpaino ei olekaan pelaamisessa, vaan tarinallisessa kokemuksessa. Tavallaan se on kuin elokuva tai novelli – etenkin kun päähenkilön sisäinen puhe heijastetaan myös tekstinä pelimaailmaan. Tämä ei kuitenkaan vähennä sen arvoa pelikokemuksena. Vaikka What Remains of Edith Finch ei tarjoa juuri valinnanvapautta, käyttää se hyväksi videopelien ominta ominaisuutta läsnäolon kokemusta. Finchien kolkot kohtalot muuttuvat kouriintuntuvan todellisiksi, kun pelaaja joutuu itse aiheuttamaan ne. Vaikka aavistat, että hahmolle käy pian huonosti, joudut keinuttamaan kiikkua kovempaa ja kovempaa tai laittamaan kylpyammeen veden ”vahingossa” juoksemaan, kun hahmon äiti on poistunut huoneesta. Nämä ovat pelin voimakkaimpia hetkiä, joissa kuoleman väistämättömyys tuntuu musertavalta. Jos se ei vielä käynyt selväksi, on What Remains of Edith Finch hyvin surumielinen kokemus. Lopulta parasta siinä eivät olekaan ohjaaja Ian Dallasin kerronnalliset ratkaisut, kaunis ulkoasu tai Fargo-sarjasta tunnetun Jeff Russon upea musiikki, vaan se, että tarina onnistuu luikertelemaan ihon alle ja jättää tunteen, joka säilyy mukana pitkään. Samalla tuntuu siltä, että pelin pariin tulee varmasti palaamaan uudelleen. On hiukan harmittavaa, että peli on niin lyhyt, että sen läpäisee parissa tunnissa. Maailmassa olisi viihtynyt pidempäänkin. Toisaalta rajattu kesto palvelee tarinaa kiistatta paremmin, sillä venytettynä se ei olisi yhtä voimakas ja vetoava, ja eteenpäin kuljettava draivi alkaisi helposti kärsiä. tek renkli ve gölgelerin olmadığı bir dünyada oyuncunun etrafa farklı renkte bir boya sıçratarak yolunu bulduğu değişik bir oyunlar sanat mıdır, değil midir? sorusuna kapak gibi cevap olan oyundur. tek renk, alan derinliği, negatif alan gibi tasarımın en temel özelliklerini mükemmel şekilde kullanmış gibi gözüküyor... ps3 ve x360 gibi yüksek çözünürlüklü platformlara çıakrsa tadından yenmez. kahramanını sizin canlandırdığınız, harika ve hüzünlü bir masal. ilk kez bugün oynadığım ve hayatımda gördüğüm en ilginç oyun. what remains of edith finch'te geçen milton adlı kaybolan kardeşin hikayesini anlatan oyun. arasanız bulamazsınız. net söylüyorum, dünya üzerinde eşi benzeri olmayan bir oyundur bu; game art denilen sanatla konsolu buluşturan çok ilginç bir başlangıcıspoiler sayılmaz bembeyaz bir ekrana bakıyorsunuz. hiç bir şey yok... tek yapabildiğiniz siyah,küçük renk topları atmak... bu renk topları çarptıkları yerde, dağılarak oyun dünyanızı oluşturuyor. siz de bu ilginç mekan içinde adventure/puzzle keşfinize başlıyorsunuz!üstelik ana karakter yani sizin yazdığınız bir masal üzerinden...bu tarz oluşumlar desteklenmeli... vur kır parçala bi yere kadar... esas sanatın bu yeni alanını, interaktif gelişimini keşfetmek, desteklemek gerekiyor. bugün bitirdiğim, en az yapımcının giant sparrow games diğer oyunu bkz what remains of edith finch kadar iyi olduğunu düşündüğüm güzide bir indie oyunun en güçlü kısmından, sanat tasarımından başlamak istiyorum. oyun genel olarak siyah-beyaz renklerden oluşuyor. hatta başlangıçta her yer siyah, siyah renkli toplar atarak etrafı renklendirerek yönünüzü buluyorsunuz. özellikle oyunun ilerleyen kısmında, şehir gibi yerlerdeki görseller büyüleyici. oyunu ps vita platformunda oynadım ve bu yüksek görsel kaliteye rağmen sabit 30 fps sunabiliyor bir oyunda bulamayacağınız eşsiz bir sanat tasarımı bu oyunda sizleri bekliyor. bkz madworld oyununa benzetebiliriz sanırım. ilerleyen bölümlerde pek çok renkli bölümlere giriyorsunuz, o bölümlerdeki çizim tarzı görseller de yine etkileyiciğini her ne kadar çeşitlendirilmeye çalışsa da biraz ham ve yavan kalmış. suyla sarmaşık yönlendirme, şekiller oluşturarak bulmacalar çözme güzel fakat hepsi bu. oldukça basit ve zorluk olarak çok alt seviye puzzlelar. benim pek hoşuma gitmedi bu durum fakat etrafı seyretmekten oynarken çok da canınız sıkıldığı masal denilmesi daha doğru olur; bölüm içindeki bazı duvar yazıları ve bölüm sonundaki harika el çizimleriyle anlaşılmış. aslında güzel bir twisti de var, oynayınca yüzünüz gülüyor fakat bunu tabii ki de söylemeyeceğim. onun haricinde hikaye bir what remains of edith finch seviyesinde olmasa da gayet tatlı ve gerekirse, karşımızda oyunların sanat olmadığını iddia eden kitlenin yüzüne fırlatabileceğimiz, masalsı, rahatlatıcı, büyüleyici bir oyun var. hikaye ve oynanış olarak beklentiye girmezseniz keyifle oynayacağınızı düşünüyorum. ha bu arada söylemeden de geçmeyeyim, oyunun süresi 2 saat civarı. daha uzun olmasını umardım fakat bu haliyle de güzel bir giant sparrow firmasının içine yine resmen büyü kaçmış. bir hikaye ancak bu kadar tatlı, bu kadar keyifli ve bu kadar kalbe dokunucu olabilir. keşke daha fazla oyun yapsalar. ki buna oyun demek hakaret olur aslında. başlı başına bir sanat çalışması. ekşi sözlük kullanıcılarıyla mesajlaşmak ve yazdıkları entry'leri takip etmek için giriş yapmalısın. PC’deki en iyi hikayeli oyunlar nelerdir? Elinizden bırakamayacağınız harika bir hikaye arıyorsanız doğru yere geldiniz. Sizi ağlatacak sonlardan kalp ritminizi arttıracak aksiyon oyunlarına kadar PC’deki en güzel hikayeli oyunlar listemizle aradığınız oyunu keşfedin. İster Red Dead Redemption 2nin anti-kahraman kahramanının kötü durumu, ister Mass Effect 2deki kişilerarası ekip ilişkileri olsun, son popüler kültürün en unutulmaz hikayelerinden bazıları video oyunlarından ortaya çıktı. Sherlock Holmes gibi suçları çözmek veya Batman olarak Gotham’ı kurtarmak gibi. Hikayeli oyunlar, gerçekten dünyadan kaçmanın harika bir yolu. En İyi Hikayeli Oyunlar Listesi – 2022 Hikayeli oyunlar nihai bir kaçış ancak kitaplar gibi, farklı hikayeler de farklı insanlarla hitap eder. Bu yüzden, herkese hitap edebilecek bir dizi güzel hikayeli oyunu ekledik. İster olay örgüsüyle dolu aksiyon dolu bir hikaye ister kendi yolunuzu kendiniz seçin. İşte bizim listemiz 8- Guild Wars 27- What Remains of Edith Finch6- Disco Elysium5- Bioshock Infinite4- The Wolf Among Us3- Heavy Rain2- Inscryption1- Red Dead Redemption 2 8- Guild Wars 2 Guild Wars 2 gibi bir MMORPG için seçimlerinize ve eylemlerinize bağlı olarak birden fazla sonucu olan bir hikaye son derece nadir gördüğümüz bir şey ve bu listeye eklemezsek olmazdı. Bu bir de mükemmel bir açık dünya ile birleşince tadından yenmez bir durum. Bu yüzden hikayeli oyunlar listemize eklemekte sakınca görmedik. Guild Wars 2nin ana hikayesi, kararlarınıza göre şekilleniyor ve sizi her birinin sonuçlarıyla uğraşmaya zorluyor. Örneğin, bir grup kışkırtılmış düşmanı üstlenir ve öldürmeyi başaramazsanız, muhtemelen daha sonraki bir tarihte, muhtemelen son karşılaşmanızdan daha da düşmanca bir tavır alacaklar ve sizi öldürmeye çalışacaklar. Listemizdeki tek online hikayeli oyun bu olacak. 7- What Remains of Edith Finch What Remains of Edith Finch, bizi kahramanı Edith Finch’in eski aile evinde bir tura çıkaran, balık konservesinde çalışmaktan küvette bebek olarak oynamaya kadar uzanan stilize vinyetlerle akrabalarının hikayelerini anlatan bir keşif oyunu. Edith’in evini keşfederken, aile lanetinin tüm aile üyelerini nasıl ele geçirdiğini anlatırken, onun geçmişi ve artık terk edilmiş Finch evindeki sorunlu ve huzursuz hayatı hakkında bilgi edineceksiniz. En iyi hikayeli oyunlar listemizin olmazsa olmazı bir yapım. What Remains of Edith Finch, Edith’in gözünden trajik bir yolculuk ve yoluna devam etmek ve yeni bir gelecek için çabalamak için perili geçmişini yeniden yaşama ihtiyacı var. Oyundaki her mini bölüm, her biri için farklı oyun mekanikleri ve türler kullanarak Edith’in aile üyelerinden birinin hikayesini anlatıyor. Oyun tek bir öğleden sonra oynanabilir, tamamlanması yalnızca iki saat sürer, bu nedenle kısa hikayeli oyun arıyorsanız ideal bir yapım. 6- Disco Elysium Özünde yoğun bir diyalog olan bir dedektif oyunu olan Disco Elysiumun, yoksul bir şehirdeki bir cinayet soruşturmasıyla ilgili görünüşte basit hikayesi, hızla büyülü gerçekçi bir Marksist sınıf mücadelesine dönüşüyor. Son yıllarda ortaya çıkan en iyi bağımsız oyunlardan biri olan bu RPG, bir cinayeti araştırırken, diyalog kararları vererek karakterinizi oluştururken, şüpheli öğeler uygulayarak ve tam anlamıyla ruhunuzu sıfırdan yeniden inşa ederken sürprizlerle dolu. Hikayeli oyunlar pc için en iyi yapımlardan bir tanesi. Disco Elysium’un yaptığı çok az oyun beceri puanlarını zekanıza dökmenize veya bir çocuğun yüzüne yumruk atmanıza izin veren bir yapım. Araştırmak için sonsuz sayıda yol ile, agresif, zeki, iç çamaşırında dolaşan kör bir sarhoş ya da ikisi arasında herhangi bir şey olmayı seçebilirsiniz. Hangisini seçerseniz seçin, hikayenin sizi içine aldığı ateş rüyası teğet ne olursa olsun hayran kalacaksınız. En iyi hikayeli oyunlar arasındaki benim favorim bu. 5- Bioshock Infinite Bioshock, şok edici bükülmelerden adil payıyla övündü ancak Bioshock Infinite’in hikayesi, parasının karşılığını veriyor. Columbia adında ırkçılar ve dindar fanatiklerle dolu bir steampunk şehrinde bulutların arasında geçen bu birinci şahıs nişancı, aksiyon dolu oyununu, bir şekilde samimi ve insan olmayı başaran ve aynı zamanda sicim teorisiyle uğraşan eşit derecede amansız bir anlatı ile eşleştiriyor. Hikaye akıldan çıkmayacak kadar güzel ve ana karakterler Elizabeth ve Booker, hikayeleri sonuna kadar büyüleyen bir ikili. Daha önce bir Bioshock oyunu oynamadıysanız, konusu ilk iki oyundan ayrı olduğu için bu, seriye harika bir giriş noktası. Düşman dalgalarını temizledikçe, hikaye bol aksiyonla birlikte anlatılıyor, bu yüzden rahat bir hikaye oyunu deneyimi istiyorsanız, bu oyun size göre değil. 4- The Wolf Among Us Herhangi bir sayıda Telltale Games’in etkileşimli hikayesini dahil edebiliriz ancak ünlü folklor ve peri masalı karakterlerinin bir neo-noir ortamına yerleştirilmesi, The Wolf Among Usı anında bir klasik haline getiriyor. En hikayeli oyunlar listemizdeki The Wolf Among Us, 1980’lerin kasvetli New York’unda gerçek görünümlerini maskelemek için cazibe olarak bilinen bir ürün giyen masal karakterlerinin yaşadığı bir fantezi-gerçekçilik geçişi. Bir dizi masal karakteri cinayetini araştırma görevinde büyük kötü kurt Bigby Wolf olarak oynuyorsunuz. Bunu, farklı masal karakterlerini sorgulayarak yaparsınız ve herhangi bir Telltale Games hikayesinde olduğu gibi, bir eylem dizisinde verdiğiniz veya yanlış tıkladığınız her diyalog kararının korkunç sonuçları olabilir. 3- Heavy Rain Origami Katili, fırtınalar ve amansız yağmurlarla boğuşan bir şehirde genç çocukların kaybolmasına neden oluyor. Oğlunu bulmaya çalışan bir babanın, bir özel dedektifin, bir gazetecinin ve katilin kimliğini ortaya çıkarmak için her şeyi yapacak bir dedektifin gözünden hikayeyi bir araya getirirken, ölümleri durdurmanın tek yolu katilin izini sürmek. En iyi hikayeli oyunlar listemizdeki Heavy Rainde keşif için fazla bir alan olmasa da, gerçekten etkileşimli çok az hikaye oyunundan bir tanesi. Oyuncu, hızlı zamanlı olaylar, bulmacalar ve diyalog seçiminin bir karışımı olan oyun mekaniği aracılığıyla hikayeyi etkileyerek anlatının sonucunu etkileyebilir. Görünüşte küçük müdahaleler farklı sonlarla sonuçlanabilir, bu da bunu video oyunu hikaye anlatımında kelebek etkisinin ikna edici bir şekilde gerçekleşmesini sağlar. 2- Inscryption Inscryption, sizinle uğraşmak isteyen bir korku kart oyunu. Gizemli bir oyun yöneticisinin sizi uzak ahşap kulübesinde rogue-like bir kart oyunu oynamaya zorladığı Hand of Fate ve Slay The Spire gibi oyunlara benzer bir yapım. Onu yenmek ve kaçmak için üç tahtada yolculuk ederken daha iyi canavarları oynamak için yaratıkları feda ediyorsunuz. Çok geçmeden, kartlar sizinle konuşmaya başlar, sizi koltuğunuzdan kalkmaya ve kabini keşfetmeye teşvik eder ve kaçış odasına bir çıkış yolu bulmak için bulmacalar çözmeye başlarsınız. Yol boyunca pek çok şaşırtmaca ve dönüm noktası ile bu oyun, bir süre sizi çok eğlendireceği kesin olan etkileşimli bir macera. Üstelik oyun resmi olarak Türkçe dil desteğine de sahip. 1- Red Dead Redemption 2 Red Dead Redemption 2, devasa bir açık dünya oyunu ve piyasadaki en iyi PC oyunlarından bir tanesi. Red Dead Redemption’ın devamında ve ilk oyunun olaylarının ön bölümünde, Van der Linde çetesinin bir üyesi olan Arthur Morgan olarak oynuyorsunuz. Derme çatma ailenizi medeni bir Batı’nın yaklaşmakta olan tehdidinden kurtarmak için hırpalanmış ve umutsuz bir girişimde kanun ve düzenin sıkı kıskacı tarafından kanun kaçaklarının boğulduğu RDR2 hayatta kalma ve ahlak arasındaki ince çizgiyi araştırıyor. Eşit parça yürek parçalayıcı ve öngörülemez olan Red Dead Redemption 2’nin hikayesi, büyük bütçeli video oyunları için yeni bir doruk noktası ve değişen Amerikan Batı’sının zengin detaylı arka planına karşı trajik bireysel hikayeler anlatıyor. Güzel hikayeli oyunlar dediğimizde RDR2 listenin bir numarasında. Ayrıca Red Dead Redemption 2 Türkçe yama rehberine göz atmayı unutmayın! En iyi hikayeli oyunlar listemizin sonuna geldik. Listede olmayan ancak sizin en sevdiğiniz hikayeli oyun hangisi? Yorumlar kısmında paylaşmayı unutmayın! User Score tbd No user score yet- Be the first to review! Your Score 0 out of 10 Rate this 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 0 Log in to finish rating What Remains of Edith Finch What Remains of Edith Finch Your Score 0 out of 10 Rate this 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 0 User Score tbd No user score yet- Be the first to review! Would you like to write a review? Share this? What Remains of Edith Finch; baş kahramanı, Frankensteinvari eviyle yüz yüze getirdiği dakika, oyun, Gone Homedan Resident Evile daha yakın bir korku hikayesi için hazırlanıyor gibi görünüyor. Ancak, What Remains of Edith Finch nihayetinde çok daha derin fikirlerle etkileyici bir hikaye anlatıyor. Ölümlülüğe dair bir his uyandırıyor, ancak korku hiçbir zaman gerçek anlamda fiziksel bir biçim almıyor. Yalnızca, mağdurlar ve tanıkların algılayabileceği şekliyle sunulan gerçekleri veriyor. What Remains of Edith Finch Daha spesifik olarak oyun, genç Edith’i ailesinin Washington eyaleti kıyısındaki kırsal bir adada inşa edilmiş ve ardından terk edilmiş evine yaptığı bir ziyarete götürüyor. Edith’in ailesinden üç kuşak bu evde yaşamış ve bu evin çatısı altında, tek bir istisna dışında, çeşitli nedenlerle erken, ani, şok edici şekilde ölümler yaşanmış. Finch ailesi ve onları tanıyanlar bunu bir aile laneti olarak görmekteler. Bununla birlikte Edith, ailesinin başına gelenlerin olası doğaüstü sonuçlarıyla daha az ilgileniyor ve onları ölümlerine götüren koşullara daha çok odaklanıyor. Ve böylece, birinci şahıs bakış açısıyla Edith olarak oynarken, evi keşfediyorsunuz. Bu yaşayan anıtı keşfetmenizin asıl sebebi, ailesi hakkındaki gerçeği öğrenmek değil, onu kabul etmek. Bu, yapılması gereken önemli bir ayrım. Odada erkenden ortaya çıkan bir fil var ve bu, Edith evi keşfettikçe daha da heybetli hale getiriyor Bu onun kaderi. Detaylar belirsiz, ancak Edith’in nihayet nasıl öleceğine dair bir kesinlik varsa, o da asla yaşlanmayacağı. Bu nedenle What Remains of Edith Finch’e nihai bir hedefe benzeyen bir şey varsa, bu bir gizemi çözmek veya lanetle ilgili gizli bir arka plan ortaya çıkarmak değil. Bu, ailesinin yaşamı ile ortak noktalar bulmaktan daha büyük olasılıkla, kötü bir sonda güzellik elde etmekle ilgili. Tahmin edilebileceği gibi, bu, anlatının mümkün olduğunca dışında kalan bir keşif oyunu aslında. Kontroller, oyundaki her eylemi gerçekleştirmek için yalnızca iki analog çubuk ve R2 düğmesi ile son derece basit. Her hareket – bir kapıyı açmak, bir müzik kutusunu çevirmek, bir View-Master kullanmak, hatta bir uçurtma uçurmak – sezgisel olarak gerçekleştiriliyor ve bir öğretici veya kullanıcı arayüzüne çok da gerek kalmıyor. Gerçek keşifle işler biraz daha riskli. Oyun, inanılmaz canlılık ve hayal gücü anlarıyla serpiştirilmiş güzel gotik korku ve boşluk tablolarıyla, çevreye daldırma konusunda mükemmel bir iş çıkarıyor. Ancak birinci katın ötesine evin içine doğru ilerlemek, evlerinin bir video oyunu için ortam olmasını istemedikçe, aklı başında hiçbir gerçek insanın inşa edemeyeceği, iç içe geçmiş gizli odalar ve gezinme alanları arasında ilkel ancak gereksiz miktarda dolaşmayı gerektiriyor. Bununla birlikte, Edith her büyük alanda gerçekten aradığı şeyi bulduğunda, oyun kancalarını içeri ve daha derine batırıyor. Oyun, mizahi ya da kötümser olmanın ötesinde; Finch’in evinde bütün bir asırlık talihsizlikler boyunca sürekli bir arkadaş olan Ölüm’ün her zaman Edith’in yanında olduğunu asla unutturmuyor. Calvin’in Odası Finch’in evinde toplam on bir aile üyesi ölmüş ve onlar öldükten sonra aile, sağlam bir şekilde odalarını mühürlemiş. Edith, son bir günlük kaydı, son fotoğrafları veya son günlerinden çok önemli bir hatıra bulduğunda, oyun sorunsuz bir şekilde bu aile üyesinin anlatısına geçiyor. Bu süslü anlatılar, yalnızca ton ve ayrıntılar açısından değil, oyun tarzı açısından da farklılık gösteriyor. Örneğin; Küçük bir kızın ateşten ölmek üzereyken gördüğü rüyası; onun çeşitli hayvanların şeklini alarak, sonunda, dokunaklı şekilde bir canavara dönüşmesiyle son buluyor. Kadercilik duygusu, her yaşamda şekilleniyor. Oyun; neşe dolu anlarında baskıcı, sefalet karşısında arkadaş canlısı ve şiirden asla mahrum kalmıyor. What Remains of Edith Finch’in güzelliğini ve çarpıcılığını bulduğu nokta bu lirik niteliktir. Edith hikayeleri birbirine bağlarken, bu süreçte kendi başına bir anlatı örerken, oyun oyuncuları her şeyin içinde anlam bulma nihai göreviyle baş başa bırakıyor. Edith’in kendi amaçları var ve jeneriği atıldığında, oynayacağı rol netleşiyor – ancak tüm bunların ne anlama geldiği, oyuncuya bağlı olarak değişiyor. Kesin bir “yok artık!” ne yazık ki yok. Finch ailesinin lanetlendiğini kesin olarak söyleyemiyoruz veya oyunun seçimlerinde ne tür bir yargıya varacağını iletme anı yok. Yine de, bu son anları oyuncunun eline koyan güç ve dokunaklılık var. Oyun devam ederken, nesillerin bilgi ve deneyimleri içlerinde taşınıyor. İşte; oyuncuyu ürküten, çoğu zaman da inkar edilemez derecede üzen de bu oluyor. Geliştirici Giant Sparrow, 2012’de The Unfinished Swan oyununda neşe ve keder arasındaki hassas dengeyi kurmayı başardı. Ancak, What Remains of Edith Finch bu oyunun gizli üzüntüsünü bile aşarak güzelliği – hatta bazen eğlenceyi – ancak temelde bir trajedi yaşatmayı başardı. Bir oyunun konusu, sonunda kabullenmek için kederin acı yüzünü çoğu zaman ortaya bu kadar net koymaz, ama What Remains of Edith Finch’teki asıl zafer bu. Sonuçta, oyunun bir ahlaki benzerliği varsa, her birimizin yaptığı en cesur, en güzel şey, ne olacağını bilmemize rağmen devam etmeyi seçmektir.

what remains of edith finch hikayesi